วันนี้เกิดว่าง ก็เลยเข้ามาเขียนไดอารี่ซักกะนิดนึง

เพราะว่าถ้าไม่ได้เขียนเด๋วจะลืมไปเลย…

จากประสบการณ์และความรู้สึก ตั้งแต่ที่ได้มาอยู่ที่ MVC

มันให้ความรู้สึกอบอุ่น เหมือนตอนที่อยู่มัธยมเลย

ซึ่งมันต่างจากตอนที่ผมอยู่ NET ค่อนข้างมากเลยนะ

เอาหละ ในเมื่อที่ NET มันผ่านมาแล้วแต่ MCV ยังเป็นปัจจุบัน

ผมเล่าเรื่องของ MVC ให้ฟังดีกว่า..

MVC เปนวิทยาลัยแห่งนึง ซึ่งแยกออกเป็นแผนก

ตัวผมอยู่แผนกศิลป์ ซึ่งตอนนี้ยังไมไ่ด้เลือกว่าจะลงเรียนสาขาอะไร

แต่ที่คิดไว้อยู่แล้วก็คือสาขาวิชาถ่ายภาพ

ซึ่งตอนนี้มันทำให้ผมแน่ใจว่าผมอยากจะลงสาขาวิชานี้เป็นอีกล้านๆเท่า

ก็เนื่องมาจากพี่คนนึง ที่มันอาจจะเป็นเหตุบังเอิญ หรือสววรค์นรกส่งมาเจอกัน

ก็เพราะตอนแรก ผมไมไ่ด้เป็นหัวหน้าห้องหนะสิ ซึ่งถ้าผมไม่ได้เป็นหัวหน้าห้อง

ก็คงไม่ได้เจอพี่คนนี้ในวันนั้น ซึ่งวันนี้ คุยกันถูกคอมากๆ และอยากบอกว่า

คนนี้ก็เป็นอีกคนที่ผมปลื้ม และเป็นอีก 1 เหตุผลที่ผมจะเรียนถ่ายภาพ

ประเดิมด้วยการถ่ายภาพเพื่อทดสอบระยะโฟกัส ในวิชาถ่ายภาพพื้นฐาน

ซึ่งในวันนั้นพี่คนนั้นก็ได้มารับหน้าที่มอบหมายงานแทนอาจารย์

ซึ่งทำให้วันนั้นผมค้นพบ “นางแบบของผม” ไปโดยปริยาย

เอาภาพมาให้ดูด้วย สีดายมากที่มันเป็นสีขาวดำนะ

มีทั้งหมดสามแบบครับ ส่วนของครึ่ง ครึ่ง และเต็มตัว

ซึ่งเป็นงานแรก และได้รับคำชมจากอาจารย์เพื่อนๆ และพี่คนนี้เจ้าของภาพด้วย

ประทับใจจริงๆ..

แต่ ผมยังไม่จบแค่นั้น หลายคนรู้ๆกันอยู่ ถ้าผมมีรูปภาพคนที่ผมประทับใจ หรือภาพอะไรก็แล้วแต่

ผมไม่ปล่อยนิ่งแน่ จึงเกิดภาพนี้ขึ้น ซึ่งเป็นแรงบรรดาลใจ ให้ทำชิ้นงานชิ้นแรกในการทำภาพขาวดำ เป็นภาพสี

ซึ่งไม่เคยคิดจะทำ แล้วก็ไม่อยากทำเลย แต่ครั้งนี้นอกจากจะจำเป็นแล้ว แต่ก็ยังเต็มใจที่จะทำ

ภาพนี้อาจจะยังดูไม่ดีเท่าไหร่ ก็มันครั้งแรกจริงๆ แบบว่าคนไม่เคยทำเลยหนะ

เด๋วจะมีภาพต่อไป… วันนี้พอแค่นี้ก่อนหละ คิดว่าง่วงมากๆ มันเขียนความรู้สึกไม่ออก

แถมตอนนี้ รู้สึกสับสนกับอารมณ์ของตัวเองอยู่ เลยยังไม่ขอพิมพ์อะไๆรมากไปกว่านี้..