วันนี้ที่จริงคาดว่าจะกลับบ้านไปแล้ว แต่ก็ลืมแผ่นโปรแกรมไว้ที่แผนก เลยต้องกลับไปเอาก่อนจะกลับบ้าน
เข้าไปแผนกก็มีอ.แอ้มกับพี่ปีสองอยู่ กำลังหาอะไรทำเล่นๆกันอยู่ เพราะว่าไม่รู้ว่าจะไปไหนกัน
เรียกว่าว่างก็ว่าได้ ก็เลยเข้ามาหาอะไรทำเล่นๆ เราก็เข้าไปเอาโปรแกรม Photoshop cs2 มาลง
เพราะที่ลงไว้เป็นตัว Setup ของอาจารย์ ซึ่งมันไม่สมบูรณ์ เออเร่อเวลาเปิดโปรแกรม พยายามลบลงใหม่
ตั้งหลายรอบ แต่ก็เหมือนเดิม…
หลังจากเอาโปรแกรมเสร็จ เลยหาโหลดอะไรมาแต่งเครื่องนิดหน่อย แล้วก็ขอตัวกลับมาเตรียมของ
กลับบ้าน พอมาถึงหอ ไม่รู้ว่าทำอะไรจนถึงเย็น ไหลยาวไปเรื่อยๆจนบ่ายสี่ ก็เลยออกเดินทาง
ได้ขึ้นรถสี่โมงยี่สิบ โห่จะกลับกระนวนต่อยังไงเนี่ย…
พอมาถึงบขส.ขอนแก่นก็เกือบจะหกโมงแล้วแต่ว่ารถเราหมด ห๊าาาาา รถหมด!!!
ตังก็ไม่มีครับ มีพอดีกับค่ารถกลับกระนวนหนะ จะกลับไปสารคามก็ไม่ได้
เลยลองโทรหาป๊อบดู โทรไปตั้งนานก็ไม่รับ เวรจริงๆ ก็เลยโทรไปหาพี่หมวด
พี่หมวดอยู่พอดี เลยขอไปอาศัยบ้านพี่หมวดซักวัน…
ช่วงนั้นเกือบทุ่มแล้วไม่คิดว่ารถไปแถวบ้านพี่หมวดจะมี ตัดสินใจเดินเอา ไกลทีเดียว…
แต่ก็สะใจครับจากบขส.ไปทางอนามัย โห่ สุดๆอะ จากนั้นพอไปถึงพี่หมวดก็รออยู่
อยู่กับพ่อพี่หมวด แล้วก็มานั่งเสวนากันเล็กน้อยก่อนจะทานข้าวแล้วก็มานั่งเล่นเน็ตกัน..
วันนั้นออนเอ็มเอสเอ็นตอน สามทุ่มกว่า ตกใจมากๆ เมลล์ที่เราเซ็ทไว้ที่เครื่องแผนก
ยังคงออนอยู่ ก็เลยลองทักดู “สวัสดีครับ มีใครอยู่ไหมครับ..” รอซักพักก็มีข้อความตอบกลับมา
“อ.แอ้ม อยู่เวรเฝ้าแผนก เซ็งจริงๆ” ๕๕๕๕ ตลกๆๆๆ ก็เลยนั่งคุยกับอาจารย์แอ้มเรื่อยเปื่อย..
เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกับอ.แอ้มทางMsn มันตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้ครับ อิอิ จากนั้นยังมีทีเด็ดอีก..

จำได้ปะ พี่แอนคนที่เป็นพรี๊ตตี้งานคอมที่ผ่านมา ให้เมลล์ผมไว้แต่เป็น yahoo ซึ่งก็ไม่ได้ถาม Msn
เพราะเห็นยืนเล่นMsnหน้าบูธ ผมก็เลยจดจ้องเป็นพิเศษ(อยากได้แต่ไม่กล้าขอ..)พอแกออกจากเครื่องนั้น
ผมก็เข้าเสียบทันที เพื่อสืบอีเมลล์ที่ใช่เล่น แล้วก็ไซจ์อิน ของผมเองเพื่อแอดเมลล์ไว้ (เดี๋ยวลืมๆ)
ซึ่งวันนี้ประสบผลสำเร็จ พี่แอนออนไลน์!!! เลยเข้าไปทักทาย ซึ่งก็ใช่จริงๆ ผมก็เลยได้คุยแล้วก็ส่งรูปให้
ตามที่ได้สัญญาไว้ คุยMsn จนถึงเที่ยงคืนได้เวลานอนแล้วพรุ่งนี้ออกเดินทางต่อก็พากันเข้านอนกะพี่หมวด…