วันนี้ก็เป็นวันศุกร์นะครับได้เวลามาจัดรายการวิทยุ

ถึงจะหยุดอย่างไรก็ต้องไปหนะครับ ถือว่าเป็นหน้าที่เป็นความรับผิดชอบครับ

สำหรัววันนี้ก็ถ่ายรูปมาให้ดูด้วย ถือว่าวันนี้เตรียมพร้อมมาในระดับหนึ่ง

เลยเก็บภาพมาฝาก พอดีเมื่อวานนอนเพลิน วันนี้เลยดันตื่นสาย แถมสคริบอะไร

ที่จะต้องเป็นคนเตรียมไปให้เพื่อน ก็ดันยังไม่ได้ทำ ก็เลยรีบทำแล้วก็จัดเพลง

กว่าจะมาถึงโอ้วพระเจ้าจ๊อชเล่นซะเที่ยงซวยจริงๆ แต่ก็ยังดี ช่วงบ่ายว่างเยอะ

พี่ๆ DJ หลายคนไม่ค่อยว่างในวันหยุดนี้ก็เลยไม่ได้มากัน ก็ได้เวลามาจัด

เวลาว่างๆก็ใช้สคริบที่เตรียมมาพูดให้ความรู้โดยเพื่อนผม Dj วรากร เป็นคนพูดเรื่องสาระความรู้

ส่วนผมก็จะรับโทรศัพท์ขอเพลงหลังไมค์ พูดบ้างนิดหน่อย แล้วก็เปิดเพลงจัดเพลงให้

จากนั้นพอจัดไปได้ซักพักผมก็เริ่มเกิดอาการขี้เกียจ แหะๆ คือเวลารายการเราก็หมดไปแล้ว

แต่ต้องยังมาจัดต่ออีก เริ่มรู้สึกเซ็งๆอะนะ ก็เลยยัดเยียดให้เพื่อนไปซะงั้น เห่อๆ

แล้วก็แอบมาถ่ายภาพมาลงไดอารี่ให้ได้ชมกันนี้ไงหละครับ

ภาพที่เห็นข้างบนนี้คาดว่าเป็นตัวส่งสัญญาณนะครับ แต่ไม่ใช่ตัวกระจายเสียง

หรือสายล่อฟ้าอะ เดี๋ยวหน้าแตกๆ อิอิ

เนี่ยครับภาพแรกข้างบนเป็นห้องส่งที่เราใช้ทำการส่งสัญญาณเสียง ข้างในก็ไม่มีอะไรมาก

เครื่องเล่นเทปสองเครื่อง cd อีกสองเครื่อง แล้วก็ cd อีกเป็นลังที่ทางค่ายเพลงได้ส่งมาให้

สำหรับภาพที่สองนั้นเป็นหน้าห้องส่งครับเป็นประตูเลย ตอนนี้พี่ DJ อิ๊ฟฟี่ กำลังจัดรายการอยู่

แอบถ่ายซะเรย อิอิ ใครมองทะลุกระจกไปก็จะเห็นว่าพี่ DJ อิ๊ฟฟี่ กำลังวุ่นๆหาแทรกเพลงอยู่ อิอิ

สำหรับภาพที่สามนั้นดูผิวเผินคงไม่น่าสนใจประมาณว่า เอามาทำไมวะ ที่เห็นเส้นแนวตั้งนั้น

ก็คือเสาส่งสัญญาณนั่นเองครับอยู่ข้างบนห้องส่งครับ พอดีห้องส่งอยู่ชั้นบนสุด อาคารสุดท้าย

เวลารีบนี่แทบปวดตับ วิ่งกันขาแทบฉีกเลย ตรงที่ยืนถ่ายนี่เป็นดาดฟ้าของอาคารวิศวะข้างๆกัน

เลยดูค่อนข้างไกล เพราะว่าหาทางขึ้นไปดาดฟ้าของตึกที่ส่งสัญญาณไม่ได้ เลยได้มาเท่านี้

เนื่องจากวันนี้เวลาจำกัดมากๆครับ ก็เลยได้แต่ไปส่งสคริบ โยนให้เพื่อนไปเลยว่างั้น หึหึ

แล้วก็เลยไปห้างไปซื้อหมึกให้แม่หนะครับ ทานข้าวแล้วก็มานั่งรถกลับบ้าน

วันนี้เป็นวันที่โอ้ววว แบบว่าขึ้นรถมาหนะครับแล้วก็นั่งรอรถออก เห็นเพื่อนๆสาวๆมาซื้อของ

ที่ในเมืองแล้วก็เลยมาเจอกันมี กี้ หมิว แล้วก็อีกคนจำไม่ได้ ไม่รู้จักหนะจบม.3 ก็เลยไม่รู้

แต่ที่ถูกใจที่สุด มีพี่สาวมานั่งข้างๆหนะครับ แบบว่าโ ค ต ร น่ารักเลยอะครับ แบบว่า

จะขอเบอร์ แจกนามบัตร(ตามระเบียบ)อยู่นะครับ แต่แบบโคตรอายอะ ก็เลยทำคุยด้วยนิดนึง

ระหว่างนั่งรถอยู่นั้นเกิดเรื่องซวยกระทันหัน รถขับอิท่าไหนก็ไม่รู้ กระเป๋าโน๊ตบุค(ที่กำลังพิมพ์อยู่เนี่ย)

ดันตกลงมาจากที่วางข้างบนมาโดนหัวเข้าอย่างจังเลย ซวยละตรู ก็เลยขอกระเป๋า ด้วยความอาย

จากนั้นเสื้อกันหนาวที่เอาไว้ ก็หล่นลงมาอีก ซวยโคตรๆ ไม่มีอะไรซวยกว่านี้แล้ว อายก็อาย

ตกอย่างแรงเลยก็เลยขอโทษอะแล้วก็โยนให้เพื่อนไปวางยิ่งอายไปใหญ่ ไม่กล้าขอเบอร์เลยฮะ

เสียดายๆ ไม่รู้จาได้เจอกันอีกป่าว งี้หละ Dj ขี้หลี แต่ไม่กล้า แถมซวย เลยอดเลย

กลับมาเกือบถึงบ้านละ แครี่เลยโทรมาบอกจะไปงานไหม โอยเวนกรรม

น่าจะเที่ยวรอเลย หึหึ พอกลับมาไกล้จะถึงแม่ก็โทรมามาถึงรีบกลับมานะมาเติมหมึกให้หน่อย

พอมาเติมหมึกให้แล้วดันไม่ได้ไป แม่ไม่ให้ไปอีก เซ็ง โน๊ตบุคก็อยู่บ้านแครี่

คอมแม่ก็ดันทำงาน เซ็งมากๆ โอ๊ยยย เลยนอนเลย ไม่ทำหัวมันละ

………………….